
بیتردید روند رو به رشد قیمتها در بازار مسکن و افزایش چشمگیر اجارهبها بهخصوص در چند سال اخیر در کنار کاهش قدرت خرید مردم و نوسانات شدید نرخ ارز و تورم، باعث شده بسیاری از خانوادهها در آستانه انتخاب میان خریدخانه یا اجاره نشینی دچار تردید شوند که آیا باید با هر سختی شده وارد مسیر خرید خانه شوند یا اجارهنشینی را بهعنوان گزینهای منطقیتر ادامه دهند.
درحقیقت چنین تصمیمگیری در آستانه سال 1405 به یکی از مهمترین و چالشبرانگیزترین انتخابهای اقتصادی خانوارهای ایرانی تبدیل شده که به توانایی مالی، اهداف بلندمدت و شرایط بازار نیز بستگی دارد. چراکه این تصمیم فقط یک انتخاب مالی نیست؛ بلکه بر امنیت روانی، کیفیت زندگی، برنامهریزی بلندمدت و حتی آینده سرمایه خانوار تأثیر مستقیم دارد.
در این مقاله از الو ملک تلاش کردهایم با نگاهی تحلیلی؛ اما ساده و قابلفهم، و با تمرکز ویژه بر بازار مسکن تهران در سال ۱۴۰۴، تمام ابعاد این موضوع را بررسی کنیم تا بتوانید متناسب با وضعیت اقتصادی و شخصی خود، تصمیمی آگاهانه و هوشمندانه بگیرید.
سال 1404 را شاید بتوان یک سال خاص در بازار مسکن در نظر گرفت، چرا که علاوه بر شرایط رکود تورمی که بر بازار سایه انداخته؛ بحرانها و چالشهای مختلفی همچون جنگ 12 روزه ایران و اسرائیل و فعالسازی مکانیزم ماشه را به خود دیده است. از سوی دیگر با توجه به رشد شدید قیمت مسکن، تورم بالا و نوسانات اقتصادی، سؤال «خرید یا اجاره بهتر است؟ » اهمیت زیادی یافته است. در حقیقت این تصمیم، تأثیر مستقیمی بر امنیت مالی و رفاه خانوارها خواهد داشت.
در شرایط اقتصادی اسفبار کنونی، از یک طرف، افزایش بیرویه اجارهبها و رشد تورم، هزینههای زندگی را بالا برده و توانایی پرداخت ماهانه را کاهش داده است؛ از سوی دیگر، قیمت مسکن همچنان در مسیر صعودی قرار داشته و بسیاری انتظار کاهش جدی قیمتها را ندارند. در چنین فضایی، مقایسه دقیق مزایا و معایب هر گزینه و بررسی عوامل اقتصادی و فردی مؤثر، برای هر خانواده حیاتی است تا بتواند با اطلاعات کافی و شناخت شرایط بازار، انتخاب مناسبتری داشته باشد.

با توجه به شرایط اقتصادی سال قبل و تصمیمگیری برای سال 1405 خرید مسکن و مالکیت خانه، ممکن است با مزایا و معایبی همراه باشد که بهتر است پیش از هر تصمیمگیری مهم با دقت آنها را تحلیل و بررسی کنید.
برخی از مهمترین مزایای خرید خانه عبارتاند از:
یکی از مهمترین مزایای خرید مسکن بهخصوص در بلندمدت، پوشش ریسک تورم است. از آنجایی که تورم در ایران به شدت روند صعودی را در پیش گرفته است، داراییهای غیرنقدی مثل ملک میتوانند ارزش پول را در طولانیمدت حفظ کنند. در حقیقت بسیاری از کارشناسان حوزه مسکن بر این باورند که بازار ملک برخلاف سایر بازارها (مانند طلا یا ارز) هر چند سالهای رکودی را تجربه کند، معمولاً دچار افت شدید قیمتی نمیشود و میتواند رشد بیشتر از تورم را هم در بلندمدت رقم بزند.
افراد با داشتن خانه، نگرانیهایی مانند تخلیه منزل یا افزایش غیرمنتظره اجاره را به حداقل میرسانند. از طرفی صاحبخانه بودن باعث امنیت خاطر بیشتری برای افراد و خانوادهها میشود. این موضوع در شرایط به شدت تورمی که موجران ممکن است فشار زیادی برای افزایش اجاره داشته باشند، اهمیت بیشتری خواهد داشت.
مالکین خانه میتوانند با اجارهدادن واحدهای مازاد خود از این طریق، درآمد ثابت ماهیانه داشته و بخشی از هزینههای مالکیت را پوشش دهند. برخلاف بسیاری از داراییها، فرصت کسب سود از اجاره ملک فراهم است.
در بازار مسکن ایران، قیمت ملک در طولانیمدت پتانسیل افزایش قیمت قابلتوجهی دارد. بررسیها نشان میدهد سرمایهگذاری مسکن به طور معمول بازدهی بالایی دارد؛ برای مثال افرادی که روند بازار را دنبال کرده و در زمان مناسب خرید میکنند، میتوانند سود بالایی از اختلاف قیمت خرید و فروش مسکن کسب کنند.
برخلاف بازارهای پرنوسان مانند بورس، بازار مسکن تا حدی دارای ثبات نسبی است و نوسانات شدید قیمتی در آن کمتر اتفاق میافتد. این پایداری، ریسک سرمایهگذاری در مسکن را در مقایسه با بسیاری از بازارها پایینتر میبرد. از طرفی، ملک یک دارایی فیزیکی و قابللمس است، به همین دلیل ریسک سرقت یا از بین رفتن سرمایه تقریباً وجود ندارد.

بعضی از املاک امکان تغییر کاربری یا توسعه دارند که میتواند سود بیشتری نصیب مالک کند. به عنوان مثال ملک مسکونی را میتوان در شرایط خاصی به تجاری یا اداری نیز تبدیل کرد؛ البته این مورد تابع محدودیتهای اداری و مالی است.
در مقابل، خرید خانه دارای معایب و چالشهایی نیز خواهد بود که عبارتاند از:
مهمترین مانع و چالش پیش روی خریداران مسکن، مبلغ بالای پیشپرداخت یا ودیعه است. بر اساس بررسی قیمت آگهیهای املاک تهران، برای خرید یک آپارتمان متوسط در این شهر، اغلب بیش از ۶ میلیارد تومان نقدینگی لازم است. در حقیقت با توجه به شرایط اقتصادی جمعآوری این سرمایه برای بسیاری از خانوارها غیرممکن است.
از طرفی دریافت وام مسکن همراه با وام جعاله نیز بازپرداختهای ماهانه بالایی دارد که خارج از توان بسیاری از متقاضیان است. از همین رو، بدون پشتوانه مالی قوی، دستیابی به مالکیت بسیار دشوار خواهد بود.
علاوه بر مبلغ اصلی خرید، خریدار خانه باید هزینههای قابلتوجه دیگری همچون مالیات نقل و انتقال، عوارض شهرداری، حق کمیسیون بنگاه، هزینههای سند و دفترخانه و غیره را نیز بپردازد. همچنین نگهداری و تعمیرات ملک (مانند بازسازی، بازسازی لولهکشی، رنگآمیزی) هزینههای دورهای ایجاد میکند که مجموع این هزینهها فشار مالی بر خریدار را افزایش میدهد.
در بازاری که معاملات با رکود شدید همراه است، تبدیل ملک به پول نقد زمانبر و دشوار میشود. هرچند ممکن است ارزش اسمی خانه بالا برود؛ اما فروش سریع آن برای تأمین نقدینگی بهآسانی امکانپذیر نیست، بهویژه وقتی رکود بازار افزایش مییابد. کارشناسان اشاره میکنند که نقدشوندگی پایین یکی از معایب بارز سرمایهگذاری در مسکن به شمار میرود.

اگر چرخ اقتصاد بهخوبی نچرخد و دچار رکود عمیق شود یا نرخ تورم کاهش یابد، رشد قیمت مسکن نیز میتواند متوقف یا حتی معکوس شود. به این ترتیب خریداران کوتاهمدت ممکن است با کاهش نرخ رشد مواجه شوند.
برای تصمیمگیری بهتر میان خرید یا اجاره، علاوه بر دانستن مزایا و معایب خرید خانه، باید نسبت به نکات مثبت و منفی اجاره مسکن در سال 1405 نیز آگاه شوید.
مزایای اجاره مسکن عبارتاند از:
یکی از مزایای اصلی اجاره مسکن، این است که مستأجر میتواند بهراحتی محل زندگی خود را تغییر دهد؛ به عنوان مثال در صورت تغییر شغل یا نیاز به تحصیلات فرزندان در شهر دیگر، با پرداخت وثیقه جدید و فسخ قرارداد میتواند محل زندگی را جابهجا کند.
در اجاره خبری از سرمایه سنگین چندمیلیاردی نیست؛ بلکه بسته به شهر و منطقه تنها وثیقه (رهن) و اجاره ماهانه مقرر پرداخت میشود.
به طور کلی هزینه نگهداری و تعمیرات ملک بر عهده موجر است، به همین دلیل مسئولیتهای مالی کمتر بوده و مستأجر نیاز چندانی به هزینههای بازسازی و تعمیر نخواهد داشت.
معایب اجاره مسکن عبارتاند از:
بزرگترین چالش مستأجران، افزایش تورم اجارهبها است. با اینکه قانون جدید، سقف افزایش اجاره را سالانه تا ۲5 درصد در کلانشهرها و ۲0 درصد در شهرهای کوچک تعیین کرده؛ اما عملاً در سال 1405 انتظار میرود اجارهبها باز هم افزایش قابلتوجهی داشته باشد.
برخی پیشبینیها حاکی از رشد ۳۰ تا ۴۵ درصدی اجارهبها در کلانشهرها را دارد. از این رو مستأجران باید آمادگی پرداخت اجاره و ودیعه بیشتری را در هر سال داشته باشند.
دیگر ضعف اجاره، عدم مالکیت بلندمدت است؛ مستأجر هیچگونه دارایی ملکی به دست نمیآورد و پس از پایان قرارداد، پول پرداخت شده (اجاره) بازنمیگردد. به همین دلیل پس از سالها اجارهنشینی، باید مجدداً به تهیه پول برای ودیعه و پرداخت اجاره آینده فکر کند.
شرایط مستأجر کاملاً وابسته به تصمیمات موجر است: موجر میتواند قرارداد را تمدید نکند یا شرایط جدیدی (مانند افزایش ودیعه) تحمیل کند. این عدم اطمینان بلندمدت، یکی از معایب اساسی اجاره در مقایسه با مالکیت محسوب میشود.
با توجه به شرایط اقتصادی ایران و نگاهی به بازار مسکن در سال گذشته، چند معیار مهم برای مقایسه خرید یا اجاره اهمیت دارد که در ادامه به بررسی آنها میپردازیم:
طبق گزارشها، درآمد واقعی خانوارها از فشار تورم عقب مانده است. افزایش دستمزدها برای سال 1405 نیز نتوانست خود را به اسب تندروی تورم برساند و جبران این افزایش قیمت را بکند. از همین رو درآمدها توان پاسخگویی به هزینههای مسکن را به طور نسبی از دست دادهاند.
نتیجه اینکه حتی با جمعآوری پسانداز، تهیه سرمایه لازم برای خرید خانه (میلیاردها تومان) برای بسیاری، مشکل اساسی محسوب میشود. بهعنوان مثال، یک تحلیل در سال 1404 نشان میدهد برای خرید یک واحد زیر ۸۰ متر در یکی از مناطق متوسط تهران نیاز به بیش از ۶ میلیارد تومان سرمایه اولیه بوده که این مبلغ فراتر از توان اغلب زوجهای جوان خواهد بود.

وام خرید مسکن در سال 1404 برای کلان شهرهایی همچون تهران حداکثر ۱٫۲۸ میلیارد تومان بوده که قسط ماهانه آن حدود 25 میلیون تومان برآورد میشود. در کنار این اقساط ماهیانه سنگین که بسیاری از خانوارها توانایی پرداخت آن را ندارند، سرمایه اولیه برای خرید خانه نیز میتواند فشار مضاعفی به افراد وارد کند.
از سوی دیگر، به عنوان مثال در آذر ۱۴۰۴ برای واحد ۱۱۰ متری، متوسط ودیعه حدود 750 میلیون تومان و اجاره ماهانه 25 میلیون تومان تخمینزده شده است. اگرچه هزینههای دریافت وام مسکن برای خریدار بالاست؛ اما مستأجران هم باید در هر قرارداد پول پیش هنگفت (ودیعه) به موجر بدهند. از نظر جریان نقدینگی برای انتخاب میان خرید یا اجاره این گونه باید بیان کرد که پرداخت قسط ۲۵ میلیون تومانی (وام خرید) تقریباً برابر با اجاره ماهانه ۲۳ میلیون تومانی است؛ ولی تفاوت اصلی در بازگشت سرمایه است. در خرید، پس از اتمام اقساط صاحب ملک میشوید؛ اما در اجاره هر مبلغ پرداخت شده بازنمیگردد.
به طور کلی اگر هدف شما از سرمایهگذاری، کسب سود بلندمدت باشد، مسکن همچنان گزینهای جذاب است؛ زیرا حتی اجارهدادن ملک نیز درآمد ثابتی ایجاد میکند. با این حال، در کوتاهمدت بهخصوص برای سال 1405، بازار مسکن با رکود جدی مواجه شده و بازدهی فوری آن تحتفشار است.
بررسی گزارشهای بازار مسکن در سال 1403 نشان از این موضوع است که در 6 ماه اول، قیمتهای پیشنهادی فروشندگان مسکن نزدیک به ۲0 درصد کاهش داشته است. از طرفی بازارهای موازی همچون طلا و ارز در کوتاه مدت بازدهی بسیار بالاتری داشتهاند. به همین دلیل اگر هدف سرمایهگذاری کوتاهمدت باشد، کارشناسان خرید مسکن را توصیه نمیکنند؛ اما در بلندمدت و دید بازنشستگی، با در نظر گرفتن پوشش تورم و تنوع دارایی، مسکن میتواند بخشی از سبد سرمایهگذاری خانوار باشد.
نرخ بهره وام مسکن بیش از ۲۲ درصد همراه با تورم حدود 50 درصد عملاً هزینه تأمین مالی خرید مسکن را بسیار بالا میبرد. بسیاری از خریداران خرد ترجیح میدهند پول اندک خود را در بازارهای موازی سرمایهگذاری کنند تا با پرداخت اقساط سنگین، قدرت خرید خود را کاهش دهند. از سوی دیگر، تورم پیوسته، هزینه اجاره را بالا میبرد و موجران را به افزایش مستمر ودیعه و اجاره وامیدارد. همه این عوامل دست به دست هم داده تا هم اجاره نشینی برای مستأجران و هم تأمین هزینه خرید مسکن برای خریداران دشوارتر شود.
به طور کلی در تصمیمگیری بین خرید یا اجاره، ویژگیهای فردی و خانوادگی مختلفی اثرگذار هستند که در ادامه به آنها اشاره میکنیم:
هر چه نقدینگی و سرمایه اولیه خانوار بیشتر بوده و درآمد آنها پاسخگوی اقساط وام مسکن باشد، امکان خرید خانه وجود دارد. در حقیقت افرادی که پسانداز یا توان پرداخت اقساط قوی را دارند، میتوانند به خرید فکر کنند؛ سایرین غالباً مجبور به اجاره باقی میمانند.
برای افرادی که شغل مشخص با درآمد حدودی قابلاتکا دارند، خرید ملک مزیت بیشتری دارد؛ اما برای افراد با شغل نامطمئن یا برنامه مهاجرت کوتاهمدت، اجاره انتخاب مناسبتری است.

اگر خانواده قصد ماندن طولانیمدت در یک شهر (مثلاً تهران) را داشته باشد، در انتخاب میان خرید یا اجاره، گزینه خریداری خانه میتواند به کاهش هزینه بلندمدت و ایجاد سرمایه کمک کند؛ البته اگر احتمال مهاجرت به شهر دیگر یا تغییر محل زندگی وجود دارد، انعطاف اجاره مفیدتر است.
به طور کلی دادههای تحلیلی نشان میدهد بازار مسکن تهران بهعنوان گرانترین شهر کشور، شاید فرصتهای محدودی در اختیار سرمایهگذاران قرار دهد؛ اما نسبت به سال گذشته رونق جزئی در معاملات این شهر مشاهده شده است. در مقابل، کلانشهرهایی مثل اصفهان، مشهد و شیراز به دلیل گردشگری و افزایش جمعیت، رشد قیمت مسکن و اجاره سریعتری داشته و احتمالاً در آینده روند صعودی بیشتری خواهند داشت. در مجموع در هر شهری که مستقر هستید، باید به وضعیت بومی آن شهر توجه کنید و تصمیم نهایی را بگیرید. به عنوان مثال افزایش اجاره در تهران 30 تا 45 درصد پیشبینی میشود؛ البته در شهرهای کوچکتر احتمالاً کمتر است.
در این بخش تصمیم داریم به طور دقیقتر بازار چند کلانشهر مهم ایران را از نظر خرید یا اجاره در سال گذشته بررسی کنیم تا اگر ساکن این شهرها هستید یا تصمیم دارید به آنها مهاجرت کنید، بتوانید انتخاب آگاهانهتری برای سال 1405 داشته باشید.
بیتردید گرانترین بازار مسکن ایران، به شهر تهران اختصاص دارد، چرا که در همین چند ماه گذشته متوسط قیمت فروش هر مترمربع حدود ۱۱۷ میلیون تومان بوده است. همچنین اجارهبها با ودیعه حدود 750 میلیون تومانی و ماهانه 25 میلیون تومان گزارش شده است. قیمت بسیار بالای خرید، تورم اجاره سنگین و رکود معاملات از چالشهای پیش روی افراد برای انتخاب میان خرید یا اجاره در تهران به شمار میرود.
با این حال، تهران بهعنوان قطب اقتصادی و اداری کشور و وسعت بیشتر، فرصتهای متعددی دارد که میتواند سرمایهگذاران، خریداران و مستأجران را به خود جذب کند. اگر بودجه کافی در اختیار داشته و قصد زندگی طولانیمدت در تهران را دارید، خرید میتواند امنیت سرپناه ایجاد کند؛ البته این نکته را در نظر داشته باشید، برای سرمایهگذارانی که دنبال سود کوتاهمدت هستند، تهران اکنون ریسک بالایی دارد.
اصفهان نیز همچون شهر تهران از بازار املاک پویایی برخوردار بوده، بهگونهای که میانگین قیمت مسکن در نیمه دوم سال 1404 در حدود 35 تا 65 میلیون تومان برای هر مترمربع نوسان داشته است. بسیاری از نقاط اصفهان همچون مناطق مرکزی به دلیل جاذبه توریستی و خدمات شهری، ویژگی سرمایهگذاری دارند. با این وجود ممکن است با توجه به شرایط تورمی بازار در برخی دورهها تقاضا کاهش یابد؛ البته نرخ رشد قیمت خرید یا اجاره خانه در این شهر روند صعودی خود را همچنان حفظ کرده است.

مشهد به دلیل موقعیت مذهبی و تردد سالیانه زائران، تقاضای مستمر مسکن دارد. قیمت مسکن مشهد در محدوده متوسط سایر کلانشهرها یعنی حدود 35 تا 65 میلیون تومان برای هر مترمربع برآورد میشود. اجاره در این شهر نسبت به تهران پایینتر است؛ اما با توجه به رشد جمعیت و مهاجرت مذهبی، همواره تقاضا وجود دارد. سرمایهگذاری در مشهد معمولاً بازدهی خوبی دارد، در حقیقت خریداران میتوانند از طریق اجاره ثابت درآمد کسب کنند. بازدهی کمتر از تهران و احتمال اشباع در برخی مناطق پرتراکم از چالشها و ریسکهای سرمایهگذاری به شمار میرود.
شیراز از نظر جمعیتی در حال رشد است و صنایع گردشگری و آموزشی، تقاضای مسکن را بالا نگه میدارد. متوسط قیمت مسکن در این شهر نیز در محدوده 35 تا 65 میلیون تومان برای هر مترمربع است. در شیراز، فرصت سرمایهگذاری مشابه مشهد وجود دارد؛ بهویژه محلههای اطراف حرم و مناطق جدید شهر. از ریسکهای سرمایهگذاری برای خرید نیز میتوان به رکود حاکم بر بازار اشاره کرد.
این مناطق که با هدف کاهش فشار جمعیت بر تهران ساخته شدهاند، معمولاً قیمتهای کمتری در حدود 20 تا 50 میلیون تومان بر مترمربع دارند. با گسترش حملونقل و افزایش تقاضای مهاجرت از تهران، رشد قیمت آنها در سالهای اخیر ملموستر بوده است. ظرفیت عرضه بالای مسکن در این شهرها بهخصوص با طرحهای مسکن مهر و نهضت ملی، میتواند روند رشد قیمتی را کندتر کند؛ اما همزمان با ورود مهاجران تهرانی تقاضا را حفظ کرده است. به طور خلاصه، این مناطق برای سرمایهگذارانی که بودجه متوسط داشته و به فکر خرید هستند جذاب است؛ هرچند فاصله امکانات و خدمات از تهران یک نکته منفی محسوب میشود.
با توجه به روند فعلی تورم و کاهش ساخت و ساز مسکن، انتظار میرود قیمتها در سال 1405 و بعد از آن نیز همچنان افزایشی باشند؛ البته ممکن است سرعت رشد قیمت کاهش یابد. از طرفی دولت طرحهای حمایتی همچون نهضت ملی مسکن را پیگیری میکند که در بلندمدت با افزایش عرضه میتواند فشار روی قیمتها را کم کند؛ اما تجربهها نشان داده فرایند تحقق طرحها اغلب کند است.
برخی اقتصاددانان پیشبینی میکنند در دهه آینده هر سال قیمت مسکن چند درصد بیشتر از تورم عمومی افزایش یابد، مگر اینکه تغییرات عمده سیاستی در اقتصاد ایران صورت گیرد. در طرف دیگر، روند تغییر جمعیت، در کنار افزایش مهاجرت به شهرها همچنان تقاضا را تحتفشار قرار میدهد. در مجموع، چشمانداز کلی چنین است که با وجود نوسانات ممکن، اهمیت مسکن بهعنوان دارایی اصلی خانوارها برای حفظ ارزش سرمایه پابرجا خواهد ماند.

اکنون که با پیشبینی روند قیمتها در چند سال آینده آشنا شدید، شاید این سؤال برایتان مطرح شود که در چند ماه باقیمانده از سال 1404 سال چه کنیم؟ به فکر خرید باشیم یا اجاره؟ در پاسخ به این پرسش تصمیم داریم تحلیل یکی از اقتصاددانهای مطرح را بیان کنیم.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، آلبرت بغزیان، اقتصاددان مطرح کشور، در مورد پیشبینی بازار مسکن این گونه بیان میکند: «این بازار نقدینگی بالایی میخواهد، اگر بازار مسکن را همراه با بازار اجاره در نظر بگیریم، به نظر من اجارهبها تقریباً متناسب با نرخ تورم افزایش خواهد یافت؛ اما قیمت مسکن بهاندازه تورم رشد نمیکند؛ زیرا باید توان خرید مردم را سنجید. وامها و نرخهای بهرهای که دریافت میشود نیز اجازه انتقال کامل این افزایشها را نمیدهد. »
همچنین او اضافه کرد: «از طرفی، سود ساختوساز بالاست که گاهی تا ۴۰ درصد نیز میرسد. سازنده میگوید: «اگر بخواهم ۱۰ درصد دیگر هم اضافه کنم، شاید نتوانم واحد را بفروشم. » از همین رو با وجود تورم بالا، سازنده محتاطانه عمل میکند و دست نگه میدارد، چون بازار کشش لازم را ندارد. هر چه واحدها بزرگتر باشند، امکان رشد قیمت کمتر است، چون تقاضای کمتری دارند؛ در مجموع، پول کمتری میخواهد چه برای خرید و چه برای اجاره. »
پیشتر نیز به این موضوع اشاره داشتیم که بازار مسکن در ایران طی سالهای اخیر به دلایل مختلف، از جمله تورم عمومی، رشد نقدینگی، افزایش هزینه ساخت و نوسانات نرخ ارز، یکی از بخشهای پرنوسان بوده است. با این حال، امسال (1404) بازار همزمان دارای رکود معاملاتی نسبی و رشد قیمتی آهسته؛ اما ثابت بود.
از سوی دیگر یکی از مهمترین عوامل غیرقیمتی که ممکن است روند بازار املاک را در سال ۱۴۰۵ تحت تأثیر جدی قرار دهد، وضعیت مذاکرات ایران با آمریکا و پیامدهای آن است. در این حالت اگر سناریوی توافق هستهای با آمریکا اتفاق بیفتد، تحریمها کاهش یافته و رشد شدید قیمت مسکن میتواند کُند یا ثبات شود. به همین دلیل سود سرمایهگذاری در ملک، نسبت به قبل کمتر خواهد شد.
در مقابل اگر مذاکرات نتیجه ندهد یا تنشها افزایش یابد، برای سال 1405 رشد قیمت مسکن مجدداً جذاب شده و خرید تبدیل به ابزاری برای حفظ ارزش پول میشود. در این حالت اگر توان خرید دارید، خرید برای سال آینده، فرصت خوبی به نظر میرسد. همچنین اگر قدرت خرید ضعیف یا درآمد ناپایدار دارید، روش اجاره تا رسیدن به ثبات بیشتر یا امکان خرید معقول بسته به شرایط، پیشنهاد میشود.
برای کمک به تصمیمگیری، استفاده از پلتفرمهای آنلاین تخصصی در کنار مشاوره با کارشناسان املاک و بررسی و تحلیل بازار مفید است. «الوملک» بهعنوان یک مرجع قیمتگذاری آنلاین و مشاوره خرید و فروش ملک در ایران شناخته میشود. این سایت ابزارهایی نظیر «قیمتگذاری ملک» با استفاده از دادههای بازار، «دستیار هوشمند خرید یا فروش» و بانک اطلاعات آگهیهای ملکی دارد که میتواند تخمین صحیحی از ارزش روز ملک به شما بدهد.
با استفاده از سرویس قیمتگذاری ملک الوملک میتوانید متراژ، محله، سن بنا و سایر مشخصات ملک موردنظر را وارد کنید و قیمت منصفانه را ببینید. همچنین مشاهده آگهیهای مشابه و روند قیمتهای منطقه در این سایت امکانپذیر است. به طور خلاصه، بهرهمندی از این خدمات به معاملات آگاهانهتر و پرهیز از قیمتگذاری اشتباه کمک میکند.
در مجموع طبق مواردی که در مقاله بیان کردیم، باید گفت که با توجه به شرایط اقتصادی و اجتماعی کنونی، نمیتوان نسخه یکسانی برای انتخاب میان خرید خانه یا اجاره نشینی در سال 1405 برای همه پیچید. افرادی که توان مالی خوبی داشته و برنامه سکونت بلندمدتی دارند، خرید خانه میتواند امنیت و حفظ سرمایه فراهم کند. در حقیقت بسیاری از کارشناسان به خریداران مصرفی که هدف آنها از تهیه مسکن، سکونت است، توصیه میکنند هرچه زودتر اقدام شود. از سوی دیگر، برای افرادی که بودجه کافی ندارند یا وضعیت شغلی و زندگیشان نامطمئن است، اجاره گزینه منطقیتری است؛ البته باید به فکر افزایش بالای اجارهبها نیز باشند.
در نهایت، توصیه میشود هر تصمیمی با تحقیق شخصی، بررسی جزئیات هر ملک و شرایط آن، همچنین مشاوره با کارشناس گرفته شود. استفاده از ابزارهای آنلاین قیمتگذاری مانند سرویسهای الو ملک نیز به کاهش ریسک کمک میکند. به خاطر داشته باشید که بازار مسکن ایران در بلندمدت روند افزایشی دارد؛ اما عوامل مختلفی همچون تورم، قوانین و سود بانکی روی آن اثر میگذارند و هیچ تضمینی برای کاهش قریبالوقوع قیمت وجود ندارد. همانطور که اشاره کردیم با سرویس قیمتگذاری الو ملک میتوانید در کوتاهترین زمان، ارزش واقعی ملک موردنظرتان را محاسبه کرده و هم برای خرید خانه و هم برای استفاده در فرمول رهن و اجاره از آن استفاده کنید. اگر سؤالی دارید، کافی است در کامنتها مطرح کنید تا کارشناسان ما پاسخ دهند.